Piękno, prawda i dobro cz. 3

Umiejętność daje powszechną zasadę, która się objawia we wszystkich zjawiskach jednostkowych, stanowiących jedność takowej. Ułatwia ona przeto nieskończenie ujęcie, uporządkowanie i duchowe opanowanie wielości, z której świat złożony. Jako czynność wyłącznie rozumowa, przemienia całe życie w abstrakcję.

Wręcz przeciwną jest natura sztuki, o której na tym miejscu tylko ogólnikowo wspominamy.

W zakresie praw ogólnych składa się życie z jednostkowych zjawisk. W przeciwstawieniu do całości, utwierdza się prawo żyjącej jednostki, prawo indywidualne. Jednostka ta istnieje, chce istnieć i utrzymać się. Do pewnego stopnia ma ona prawo bytu i walczy o nie. To jest właśnie jej życiem. W swoim rodzaju każda rzecz jest jedyną, nigdy nie była taką, jaką obecnie jest, ani nie będzie.

Pomijamy ważne stąd płynące następstwa w innych zakresach nauki a ograniczamy się do estetyki. Objęcie przedmiotu w jego zmysłowym, żyjącym pojawię dokonywa się za pośrednictwem fantazji, którą podobną ma zdolność i władzę tworzenia, jak rozum i rozsądek w zakresie działań myślowych i pojęciowych. Przedstawienie całość wyrażającego szczegółu z rzeczywistości lub fantazji, stanowi sztukę.

 

Comments

  1. By Reklama