Piękno, prawda i dobro cz. 11

W chrześcijaństwie rozpoczęła wiara gwałtowny walkę przeciw dotychczasowym potęgom świata. Świat piękna odepchnięto lub wcielono do wiary; tylko zbawienie duszy było rzeczy godny troski. Również i prawda poddany została wierze, odrzucającej pojęcia rozumowe i zamkniętej w skorupie cudowności, która leżała po za wszelkim doświadczeniem. Umartwienie ciała, wyłączenie się od świata, pokuta, ratunek z upadku drogą wiary, przeraźliwe obrazy sądu ostatecznego, klątwa na kacerzy – były zdobyczami nowej doby, cechującymi ją dosadnie, wobec dawnej, która wybujała przeciwnie w kierunku sztuki i życia państwowego.

Jak długo chrześcijaństwo prowadziło wojnę z pogaństwem, tak długo trzymało się wiernie swych zasad obyczajowych i zwyciężało. Po zwycięstwie, gdy pierwiastek estetyczny i dążność rozumu do wysnucia prawdy ze siebie odjęto życiu, gdy cały świat klasycznych wyobrażeń wyrzucono na śmietnik a zupełnie nowa, z gruntu odmienna powstała epoka, natenczas poczęły w piersi ludów świeże ziarna piękna i dobra kiełkować.

Comments

  1. By Reklama