Piękno, prawda i dobro cz. 1

Trzy siły składają się na uzdolnienie duchowe człowieka; ich przeznaczenia, jak mówi Plato, są święte. Człowiek czuje, poznaje czyli myśli i chce. Czujemy piękno, poznajemy prawdę i wykonujemy (w skutek woli) dobro.  Piękno, prawda i dobro, są najwyższym, co możemy osiągnąć – boskim. Ta troistość stanowi istotę bóstwa. Ponieważ my jednak pierwiastek boski w sobie mamy i możemy go wszechstronnie rozwinąć pomimo zapór stawianych przez niższe popędy, przeto wszelkich sił użyć należy, by mu zapewnie władzę nad nami i osiągnąć wyższy stopień boskości. Co zaś jest brzydkim, złem i błędnym, należy nienawidzić i wytępiać, bo ono nam przeszkadza do podniesienia się z prochu, w który nas wtłacza i do zlania z bóstwem. Tak mówił już Plato.

Nauka więc o uczuciach, mająca piękno na względzie, nazywa się estetyką, nauka o myśleniu czyli o poznawaniu prawdy, filozofią, nauka o woli dążącej ku dobremu, etyką.

Harmonijne połączenie tych sił stanowi ową boskość. Gdzie prawda i dobro złączyły się w jednym zjawisku, powinno zjawić się piękno, gdzie prawda i piękno, pytamy za dobrem, gdzie dobro i piękno, szukamy prawdy.

 

Comments

  1. By Reklama